Yorgunum ben artık.
Değil koşmak,yürüyecek halim yok gibiyim.
Yordun beni,
peki ya nasıl edeceğiz şimdi?
Surların delinmez senin.
Geçitlerin dar...
Bak,sığamadık ikimiz.
Kapıların sürgülü,yolların bilinmez,
Güneşlerin karanlık...
Okyanus misali yalnızlığın,
Aşıp sokulamadım ki
Gücüm dokunmaya hiç yetmedi…
Yüreğinde inatçı olmazlar,öfkeli iktidarlar
Umudu gömüp,yürüme emri veriyorlar.
Madem öyle
ben kimseler görmeden düşeyim yollara artık,
geç olmadan.
Malum şehir yabancı,hiç bilmediğim türden.
Kaybolurum yoksa,
yol bulamam geç kalırsam
Sana biraz daha kalırsam,
Yitiririm
Gözlerimden de olurum
Biter gözlerim
Bir daha kimseye saklayamam…
Hazır gece henüz çökmemişken,
kalkıp gitmek mi lazım...?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment